دستگاه قلب و عروق
تشخیص بالینی
شرح حال
علائم
مرور کلی
علائم شایع یا نگران‌کننده عبارتند از درد قفسه سینه، تپش قلب، تنگی نفس (شامل ارتوپنه یا تنگی نفس حمله‌ای شبانه)، تورم یا ادم، و غش یا سنکوپ.
سؤالات شرح حال
- آیا در قفسه سینه علامتی دارید و آیا درد با فعالیت مرتبط است؟
- آیا متوجه ضربان قلب خود می‌شوید؟ تند است یا کند، منظم است یا نامنظم، و ناگهانی شروع و قطع می‌شود یا تدریجی؟
- آیا تنگی نفس در استراحت، هنگام فعالیت، یا پس از فعالیت دارید؟ آیا می‌توانید بدون تنگی نفس صاف دراز بکشید؟
- آیا شب‌ها معمولاً یک یا دو ساعت پس از به خواب رفتن با تنگی نفس ناگهانی از خواب بیدار می‌شوید؟ همراه آن خس‌خس سینه یا سرفه هم دارید؟
- آیا جایی از بدن شما ورم می‌کند؟ آیا کفش، حلقه یا لباس‌هایتان تنگ شده‌اند؟
معاینه
مرور کلی
معاینه جامع دستگاه قلب و عروق با ارزیابی ظاهر عمومی، سنجش فشار خون و تعداد ضربان قلب، تخمین فشار ورید ژوگولار (JVP) و معاینه شریان‌های کاروتید آغاز شده و با مشاهده، لمس و سمع دقیق پرکوردیوم ادامه می‌یابد.
نکات بالینی
معاینه بیمار را در اتاقی آرام، راحت و با کمترین میزان سروصدا و عوامل حواس‌پرتی انجام دهید؛ چرا که سمع دقیق برای شناسایی یافته‌های ظریف قلبی نقشی حیاتی دارد.
برای معاینه پرکوردیوم همواره در سمت راست بیمار بایستید. بیمار باید در وضعیت خوابیده به‌پشت با زاویه سر تخت حدود ۳۰ درجه قرار گیرد. از وضعیت خوابیده به پهلوی چپ برای ارزیابی بهتر ضربه رأسی (Apical impulse)، S3 و S4 استفاده کنید. برای نزدیک‌تر کردن مسیر خروجی بطن چپ به دیواره قفسه سینه، از بیمار بخواهید بنشیند، به جلو خم شود و بازدم کامل انجام دهد.
تکنیک‌ها و یافته‌ها
تکنیک
- مشاهده ظاهر عمومی — رنگ پوست، تعداد تنفس و میزان اضطراب بیمار را به عنوان سرنخ‌های بالینی بیماری قلبی بررسی کنید.
- آماده‌سازی برای سنجش فشار خون — بیمار باید دست‌کم ۵ دقیقه در محیطی آرام استراحت کند و پاها صاف روی زمین قرار گیرد.
- انتخاب کاف و وضعیت بازو — کاف با اندازه مناسب انتخاب کرده و بازوی بدون پوشش را هم‌سطح قلب قرار دهید.
- تنظیم ارتفاع قلب — نقطه مرجع هم‌سطح قلب، فضای بین‌دنده‌ای چهارم در محل اتصال به استرنوم است.
- قرار دادن کیسه هوای کاف — مرکز کیسه هوای کاف را مستقیماً روی مسیر شریان براکیال تنظیم کنید.
- میزان باد کردن کاف — کاف را تقریباً ۳۰ میلی‌متر جیوه بالاتر از نقطه محو شدن نبض شریانی باد کنید.
- تعیین فشار سیستولیک — با خالی کردن تدریجی کاف، ظهور نخستین صداهای کوروتکوف در حداقل دو ضربان متوالی را به عنوان فشار سیستولیک ثبت کنید.
- تعیین فشار دیاستولیک — ناپدید شدن کامل صداهای کوروتکوف (فاز ۵) را به عنوان فشار دیاستولیک ثبت کنید.
- سنجش تعداد ضربان قلب — نبض رادیال را با نرمه انگشتان اشاره و میانی لمس کنید، یا ضربان قلب را با سمع رأس قلب بشمارید.
- اثر ارتفاع بازو بر اندازه‌گیری — توجه داشته باشید که قرارگیری بازو بالاتر از سطح قلب عدد فشار را کاذب کاهش و پایین‌تر از آن عدد را کاذب افزایش می‌دهد.